Beşinci yılda içleri yanan aile: Başak Cengiz'in özlemi dinmiyor

Beşinci yılda içleri yanan aile: Başak Cengiz'in özlemi dinmiyor

Kasım 2021'de İstanbul Ataşehir'de iş seyahatindeyken samuray kılıçlı saldırıda yaşamını yitiren 28 yaşındaki mimar Başak Cengiz, geride derin bir özlem ve sorular bıraktı. Ailesi, saldırının üzerinden beş yıl geçmesine rağmen acılarının ilk günkü tazeliğini koruduğunu söylüyor.

saldırı ve yargılama:

Olay, 9 Kasım 2021 gecesi, o dönemde 27 yaşında olan Can Göktuğ Boz tarafından gerçekleştirildi. Saldırganın samuray kılıcı kullandığı ve arkasından saldırdığı belirtilmiş, soruşturmada akıl sağlığı yerinde olduğu tespit edilerek Boz ağırlaştırılmış müebbet hapse çarptırılmıştı. Sanık, ifadesinde cinayeti tasarladığını, 'mutsuzluk ve can sıkıntısı' gerekçesiyle karşı koyamayacağını düşündüğü bir kadını hedef seçtiğini söyledi.

Aile, ilk anlarda gerçekleri öğrenmenin zorluğuna dikkat çekiyor. Anne Beyhan Cengiz, kızının nasıl öldürüldüğünü başlangıçta kimsenin söylemediğini, haberin parçalar halinde ulaştığını anlatıyor. Baba Avni Cengiz de hastanede yapılan açıklamayı ve daha sonra kızına arkasından kılıçla saldırıldığını öğrendiklerini aktarıyor.

aile hatıraları ve odanın önemi:

Cengiz ailesi, Başak'ın odasını olduğu gibi koruyup eşyalarını özenle saklıyor. Oda, hem hatırlama hem de teselli mekânı olarak tanımlanıyor. Anne Beyhan, odanın 'huzur' verdiğini, eşyalarına dokunup konuştuğunda kızını canlıymış gibi hissettiğini söylüyor. Baba Avni de odada zaman geçirmenin aileye iyi geldiğini, anıların canlandığını belirtiyor.

Olay gecesi anneyle yapılan son konuşmalar da ailenin anlatısında yer alıyor. Anne Cengiz, Başak'ın projelerini teslim etmek için uykusuz olduğunu, kendisinden sabah uyandırmasını istediğini, projesinin beğenildiği haberini sevinçle aktardığını anlatıyor. Daha sonra ulaşılamayınca yorgun olduğunu düşündüklerini, kısa süre sonra polisten gelen haberlerle gerçeğin ortaya çıktığını ifade ediyor.

Anne, kızının empati ve hassasiyetini vurguluyor: Başak'ın televizyon haberlerindeki kadın cinayetlerine ağladığını, bununla yetinmeyip 'bu kadınlar için bir şeyler yapmalıyız' dediğini aktarıyor. Anlatılanlar, Başak'ın yalnızca kendi çevresinde değil, toplumsal sorunlara karşı da duyarlı bir genç kadın olduğunu gösteriyor.

Anne tarafından mezar taşına yazılan not ailenin tutkunu olduğu umudu taşımaya çalıştığını yansıtıyor. Notta yer alan 'Bana gidişim tohumun toprağa düşmesi gibi. Tohumlar filizlenip can bulacak' sözü, anneye yaşama tutunma ve başka kadınların hayatının korunması yönünde bir çağrı olarak anlam buluyor. Anne, 'Savunmasız biri olduğu için acımasızca katledilen, hayattan koparılan kızımın kokusunu, gülüşünü ve bana 'anne' deyişini özlemekten içim yangın yerine döndü' sözleriyle beş yıllık acının büyüklüğünü dile getiriyor.

aile-teşekkür ve beklentiler:

Baba Avni, kızlarının çalıştığı kurumla yaşadıkları iletişim sorunlarına da değiniyor. Başak öldüğü zaman bazı yetkililerin destek sözü verdiğini, ancak sonrasında iletişimin kesildiğini belirtiyor. Cumhurbaşkanından kızının mezun olduğu fakülteye isminin verilmesini talep ettiğini ve 15 gün içinde bu talebin karşılandığını söylüyor. Aile, bunun dışında kimseden maddi destek talep etmediklerini vurguluyor.

Ailenin ortak mesajı, yalnızca kendi haklı talepleri değil; Başak'ın anısının diğer kadınların korunması için bir simge haline gelmesi. Anne ve baba, 'Başaklar yaşamalı' çağrısını tekrarlıyor; toplumun ve kurumların kadın güvenliğini sağlamak için sorumluluk alması gerektiğini ifade ediyorlar.

Beş yıl sonra da mezara, odaya ve anılara yapılan ziyaretler ailenin acısını hafifletmiyor; ancak aile, Başak'ın değerlerinin yaşatılacağını ve 'toprağa düşen tohum' metaforunun filizleneceğine dair umudunu koruyor. Başak Cengiz, ailesi için hâlâ hem bir evlat hem de kadına yönelik şiddet ve adalet tartışmalarında hatırlanan bir isim olmaya devam ediyor.

BAŞAK CENGİZ'İN MEZARI