Cezaevi umut mu yoksa çaresizlik mi: Bursa'da ailelerin isyanı

Bursa'da aileler tedavi ve önlem çağrısıyla toplandı

Bursa Uyuşturucu ile Mücadele Derneği öncülüğünde kent merkezinde yapılan basın açıklamasında, bağımlılığın aileleri ve mahalleleri nasıl etkilediği vurgulandı. Dernek yetkilileri ve çok sayıda aile, tedavi imkanlarının yetersiz olduğunu ve önleyici tedbirlerle rehabilitasyonun güçlendirilmesi gerektiğini söyledi.

Toplumsal yara ve derneğin çağrısı

Suat Kızılhan, uyuşturucunun "yalnızca bir kişinin değil, bir ailenin, mahallenin ve bütün toplumun yarası" olduğunu belirterek devletin ilgili kurumlarına çağrıda bulundu. Kızılhan, zorunlu tedavi konusunda bilimsel, etkili ve insan odaklı bir sistem kurulmasını, arz zincirinin tüm halkalarıyla (ülkeye girişten sokak satışına kadar) etkin mücadele edilmesini istedi.

Dernek başkanı, ayrıca okulların, gençlerin bulunduğu alanların ve mahallelerin güvenliğinin artırılması, önleme, erken müdahale, tedavi, rehabilitasyon ve sosyal hayata yeniden kazandırma çalışmalarının birlikte yürütülmesi gerektiğini vurguladı. Ailelerin de çocuklarının arkadaş çevresi ve davranış değişikliklerini yakından takip etmesi gerektiği hatırlatıldı.

Bir babanın çaresizliği ve talepleri

Basın açıklamasında söz alan bir baba, yaşadıkları çaresizliği gözyaşları arasında anlattı. Çanakkale'den Bursa'ya geldiğini söyleyen baba, oğlunun cezaevinde bulunmasına rağmen orada kalmasını istediğini ifade ederek salondakileri derinden etkiledi. Babanın sözleri şöyleydi: "Bir baba evladının cezaevinde kalmasına sevinir mi? Ben maalesef oğlum cezaevinde kaldığı için sevinir durumdayım".

Bu durumu anlatırken devlet hastanelerindeki tedavi imkanlarının yetersizliğine işaret eden baba, bağımlılar için özel tedavi merkezleri ve rehabilitasyon olanaklarının artırılmasını talep etti. Cezaevinde bulunanların da tedavi edilmesi ve meslek öğrenmeleri gerektiğini belirterek, "Oğlum cezaevinde yatıyorsa orada tedavi olmalı. Niye orada meslek öğrenmesin? Dışarıya çıktığında devletine, milletine hayırlı bir evlat olarak çıkması daha iyi olmaz mı?" dedi.

Baba, kendisini arayan diğer ailelerin korkularını da aktardı; bir annenin, "Oğlum geliyor, beni öldürebilir, ben ne yapacağım?" diyerek yardım istediğini söylemesi, toplantıda duygusal anlar yaşanmasına neden oldu. Annelerin gözyaşları arasında baba yetkililere seslenerek, "Birçok aile, birçok insan perişan halde. Lütfen sesimizi duyun. Artık yeter" ifadelerini kullandı.

Toplantı, dernek ve ailelerin ortak çağrısıyla son buldu. Suat Kızılhan açıklamasını, "Bursa’dan Türkiye’ye sesleniyoruz. Çocuklarımızı uyuşturucuya teslim etmeyeceğiz. Gençliğimizi koruyacağız. Aileleri yalnız bırakmayacağız. Uyuşturucuya geçit vermeyeceğiz" sözleriyle tamamladı. Aileler, hem cezai hem de sağlık odaklı yaklaşımların bir arada işletilerek bağımlılıkla mücadelede daha somut adımlar atılmasını talep ediyor.

BURSA’DA UYUŞTURUCU BAĞIMLILIĞINA KARŞI BİR ARAYA GELEN AİLELER, YAŞADIKLARI ÇARESİZLİĞİ GÖZYAŞLARI İÇİNDE ANLATTI.