İmrallı'da kazanlar kaynıyor: kuşaktan kuşağa aktarılan pekmez geleneği

İmrallı'nın pekmez sezonu

Denizli’nin Çivril ilçesine bağlı İmrallı Mahallesi’nde kışlık pekmez hazırlıkları başladı. Bağlardan toplanan üzümler, mahalle sakinlerinin dayanışmasıyla geleneksel yöntemlere uygun olarak işleniyor. Üretim süreci hem ailenin kış ihtiyacını karşılıyor hem de yöresel bir geleneğin sürdürülmesini sağlıyor.

Üretim süreci: adım adım gelenek

İmrallı’da önce üzümler toplanıp eziliyor ve elde edilen şıra, geleneksel uygulamalarla işleme alınıyor. Şıra, pekmez toprağıyla kestirilip ilk kaynatma işlemine giriyor; ardından dinlendirilip süzülüyor. Son aşamada temiz kazanlara alınan şıra, odun ateşinde yeniden pişirilerek koyu kıvamlı pekmeze dönüşüyor. Üreticiler kaynatma süresinin verilecek kıvama göre değiştiğini belirtse de genellikle yaklaşık 5 saat süren kaynatma uygulandığı aktarılıyor.

Mahalle dayanışması ve çeşitlilik

Mahallede üretim, imece usulüyle yürütülüyor; aileler hem kendi ihtiyacını karşılamak için hem de talep gelmesi halinde satmak üzere pekmez hazırlıyor. Üreticilerden Huriye Cura, kendi bağından elde ettiği üzümlerle eşi ve komşularının desteğiyle pekmez yaptıklarını, geleneği kuşaktan kuşağa aktardıklarını vurguluyor.

Bağlarında 10 farklı üzüm çeşidi yetiştirdiğini söyleyen Rıfat Cura, özellikle Çal Karasının öne çıktığını belirtiyor. Farklı üzümlerden elde edilen şıraların harmanlanmasıyla elde edilen karışımların, pekmezin hem lezzetini hem de kıvamını etkilediği ifade ediliyor.

Mahalle sakini Kezban Keskin ise üretimin Eylül ve Ekim aylarında yoğunlaştığını, her ailenin öncelikle kendi kışlık ihtiyacını karşıladığını, fazla ürünün ise talep üzerine satışa sunulduğunu aktarıyor. İmrallı pekmezi, koyu kıvamı ve kendine özgü tadıyla yörede rağbet görüyor ve bu geleneksel üretim biçimi mahallede hem ekonomik katkı sağlıyor hem de kültürel belleği canlı tutuyor.

KEZBAN KESKİN