Kaybolan dericiliği Adana'nın 16 metrekarelik dükkânında peynir tulumuna dönüştürüyorlar

Adana'da elle üretilen peynir tulumlarının son bekçileri

Adana'nın merkez Yüreğir ilçesi Sinanpaşa Mahallesi'nde, 16 metrekarelik aynı dükkânda yıllardır çalışan Cabbar (64) ve Ali İçen (60) kardeşler, Türkiye'de deri kullanılarak elle peynir tulumu üreten son ustalar olarak mesleklerini sürdürüyorlar. Babadan oğula geçen zanaatı devam ettiren kardeşler, işin her aşamasını atölyelerinde bizzat yapıyor.

İşleme ve üretim süreci:

İş akışı iki kardeş arasında paylaşılıyor: ağabey Cabbar gelen derilerin üzerindeki tüyleri temizleyip deriyi işleme hazırlarken, kardeşi Ali deriyi büyük titizlikle dikerek içerisine peynir konacak kalıplar haline getiriyor. Üretimin tamamı el emeğine dayanıyor; Cabbar ve Ali, elde dikilen tulumların daha sağlam ve uzun ömürlü olduğunu belirtiyorlar.

Tarif, beğeni ve talebe göre hazırlanan ürünler, önce Türkiye içindeki bölgelerden talep alıyor, ardından ulaşım ve paketleme tamamlanınca Avrupa başta olmak üzere farklı ülkelere gönderiliyor.

Talep, dayanıklılık ve ihracat:

Cabbar İçen, bu işin rahmetli babalarının mesleği olduğunu ve kendilerinin 60 yıldır devam ettiğini söylüyor. Önceden hazır deri alıp sattıklarını, sonra maddi nedenlerle deriyi işleyerek peynir tulumu üretimine döndüklerini aktarıyor. Ürünlerinin Avrupa'ya gönderildiğini ve talep oldukça dünyanın her yerine gönderdiklerini vurguluyor.

Her iki kardeş de makineyle deneme yaptıklarını ancak istenen sonucu alamadıklarını anlatıyor. Makineyle 200-300 adet üretim yapılmasına rağmen bazı şikayetler gelince tekrar elle dikime döndüklerini, bunun ürünleri daha dayanıklı kıldığını söylüyorlar. Ali İçen, 'meslek ölmesin diye mecburen biz yapıyoruz' diyerek hem geleneği yaşatmayı hem de geçimlerini sağlamayı önemsediklerini belirtiyor.

Cabbar (64) ve Ali İçen (60) kardeşlerin el emeğiyle hazırladığı peynir tulumları, Almanya, Fransa ve İtalya başta olmak üzere yurtdışına gönderildi. Türkiye genelinde benzer el dikişi yapan başka ustanın olmadığını ifade eden kardeşler, Adana'da da bu işi yapan başka kimsenin bulunmadığını dile getiriyor.

Günlük üretimlerini, müşteri taleplerini ve zanaatın inceliklerini korumaya odaklanan kardeşler, 'evde oturmak yerine çalışıyoruz' yaklaşımıyla mesleği sürdürüyor ve yıllardır paylaştıkları atölyede birlikte çalışmaya devam edeceklerini söylüyorlar.

Derileri tek tek işleyip peynir tulumuna dönüştürüyorlar