Yirmi iki yıldır yanında olan anne oğlunun polis hayalini destekliyor
Anne ve oğlunun 22 yıllık mücadelesi
Şanlıurfa'da yaşayan 53 yaşındaki Adile Erbil, henüz 6 aylıkken geçirdiği kaza sonrası yaşamı değişen oğlu Yunus Erbil için 22 yıldır kesintisiz bakım ve destek sağlıyor. Oğluna ilişkin tanılar arasında zihinsel engelli, epilepsi ve otizm bulunuyor. Eşini 5 yıl önce kaybeden dört çocuk annesi Erbil, Yunus'un hem tedavi hem de eğitim süreçlerinde en yakın destekçisi oldu.
Tanı, eğitim ve rehabilitasyon
Yunus'un bebeklik döneminde yaşadığı düşme sonrası beyin sarsıntısı, menenjit ve havale öyküsü aile için dönüm noktası oldu. Üç ay süren hastane süreçlerinin ardından aile, uzun yıllar süren rehabilitasyon ve eğitim programlarına yöneldi. Erbil, oğlunun gelişimi için 10 yıl boyunca düzenli olarak rehabilitasyon merkezine götürdüğünü, ortaokula kadar kaynaştırma eğitimi aldığını ve daha sonra Karaköprü ilçesindeki özel eğitim lisesinden mezun olduğunu aktarıyor.
Anne oğlunun okuma yazma öğrenmesi ve fiziksel gelişimindeki adımları yakından takip etti. Eğitim ve sağlık hizmetlerine erişimde karşılaşılan zorluklara rağmen aile, sürekli bir destek ağı oluşturmaya çalıştı ve Yunus'un bağımsızlığını arttıracak becerilere odaklandı.
Günlük yaşamı, sosyal hayata katılımı ve hayalleri
Günlük yaşamda Yunus annesinin hep yanında. Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi Engelliler Koordinasyon Merkezi'nde çeşitli etkinliklere katılıyor, Kur'an-ı Kerim okuyor ve namaz kılıyor. Sosyal hayata katılmasını sağlayan etkinlikler arasında sıra gecesi performansları da var; Yunus burada darbuka çalıyor ve müziğe ilgi gösteriyor.
Yunus, boş zamanlarında müzik dinlemekten, resim yapmaktan ve darbuka çalmaktan keyif alıyor. Bir diğer öne çıkan yönü ise üniformalara duyduğu hayranlık; polis, jandarma, itfaiye ve zabıta gibi mesleklerin kıyafetlerini seviyor. Anne Adile Erbil, oğlunun bu isteğini destekliyor ve zaman zaman ona 'Sen benim özel polisim' diyerek moral veriyor. Yunus'un en büyük hayali polis olmak.
Adile Erbil için oğlunu büyütmek yalnızca bakım vermek değil, aynı zamanda onun sosyal hayata katılımını, eğitimini ve kişisel ilgi alanlarını geliştirmek anlamına geliyor. Hem aile içinde hem de yerel kurumlarla kurulan ilişkiler sayesinde Yunus'un hayatında somut gelişmeler görüldü; anne bu sürecin her adımında yanında olmaya devam ediyor.
ANNE ADİLE ERBİL (53), 22 YILDIR ENGELLİ OĞLUNUN EN BÜYÜK DESTEKÇİSİ.