Görmeyen kardeşlerin yarım asırlık dayanışması köy yaşamına yön veriyor

Artvin'in Bereket köyünde eşlik eden bir yaşam

Artvin'in Ardanuç ilçesine bağlı Bereket köyünde yaşayan doğuştan görme engelli Kemal Köse (74) ile kız kardeşi Süheyla Köse (56), yarım asrı aşkın süreyi birlikte geçirerek köyün günlük yaşam yükünü omuzluyor. İki kardeşin gündelik işleri paylaştığı bu düzenin en büyük destekçileri ise kardeşleri Muhammet ve Oktay Köse olarak öne çıkıyor.

günlük işler ve köy düzeni:

Kemal Köse hayvan bakımı, odun kırma, soba yakma ve bahçe işleriyle ilgileniyor. Köyü ve kullandığı yolları ezbere bilen Kemal, ilçe merkezine yürüyerek gidip gelebiliyor; ilçe merkezi ile köy arası mesafe 17 kilometre olarak aktarılıyor.

Süheyla Köse ise ev işlerini, yemek ve ekmek yapımını, bahçeden ürün toplamayı ve süt sağımını üstleniyor. O da abisi gibi evin ve köy çevresinin yerlerini ezbere biliyor; bu ikili köyün hem emeğini hem de huzurunu birlikte kuruyor.

eğitim, hayal ve babanın izleri:

Süheyla'nın eğitim hikâyesi çocukluk hayaliyle başlıyor. Altı yaşında okula gidip oyun oynayan çocukları gördüğünü, kalem ve kitabın kokusunun onu etkilediğini anlatan Süheyla, eğitim yoluna 36 yaşında Ankara'da katıldığı yetişkin eğitim programıyla adım attı. Bu süreçte kabartma yazı, bilgisayar ve bağımsız hareket eğitimi aldı, ardından ortaokul ve liseyi tamamladı. Üniversite sınavını kazanarak Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım bölümüne yerleşti.

Süheyla'nın eğitim serüveninde babası Latif Köse önemli rol oynadı; ortaokul yıllarında ders kitaplarını kızına okuyan Latif Bey, üniversite yıllarında da aile üyeleri ve arkadaşların seslendirerek destek verdiği kitaplarla kızının yanında oldu. Babası mezuniyetini görmeden vefat etti; Süheyla ise eğitimini tamamlayıp 50 yaşında diplomasını alarak babasının kabrine götürdü.

Süheyla'nın yaşam öyküsü, kardeşi Oktay Köse tarafından çocuklara örnek olsun diye 'Süsü' adlı çocuk kitabına dönüştürüldü.

görüşler, öğütler ve toplumsal bakış:

Süheyla, eğitim ve özgüvenin altını çiziyor; ailelere engelli çocuklarının eğitimine destek olmaları, onlara özgüven aşılamaları ve günlük yaşamda yapabilecekleri işleri öğretmeleri çağrısında bulunuyor. Kendisinin örneğinde görüldüğü gibi, erken yaştaki hayaller yıllar sonra da gerçekleştirilebiliyor.

Kemal Köse ise kardeşleriyle kurdukları yaşamı özetleyerek "Allah'a şükür kimseye muhtaç değiliz" diyor ve kız kardeşinin başarılarından gurur duyduğunu belirtiyor. Oktay Köse, kardeşleriyle büyümenin empati, vicdan ve farklı bir yaşam bakışı kazandırdığını; engelli bireylerin önü açıldığında neler başarabileceğini göstermek için kitabı yazdığını ifade ediyor.

Bereket köyündeki bu kardeş dayanışması, hem bireysel azim hem de aile içi dayanışmanın somut bir örneğini sunuyor; köy yaşamının zorluklarıyla birlikte paylaşarak aşılabileceğini gösteriyor.

SÜHEYLA KÖSE (56) VE KEMAL KÖSE (74)