Dikiş ve kitap arasında 55 yılı: Gaziantep'in terzisi mesleğini sürdürüyor

Dikişle geçen hayat, kitapla beslenen zihin

Gaziantep'in Şahinbey ilçesi Bey Mahallesi'nde 15 metrekarelik dükkanında hizmet veren Nezir Canpolat, terziliğe 12 yaşında çırak olarak başladı ve mesleğini kesintisiz olarak sürdürüyor. Bugün 68 yaşında olan Canpolat, 1984'ten bu yana aynı iş yerinde takım elbise dikiyor ve el işinin inceliklerini koruyor.

mesleğe başlangıç ve çalışma düzeni:

Canpolat, işe giriş yıllarını hatırlatarak '1970 yılında çırak olarak bu işe girdik' diyor. Erken saatlerde dükkânın kapısını açıp geç saatlere kadar çalışıyor; müşteri hizmeti ve el işçiliği onun için mesleğin özünü oluşturuyor. İnsan eliyle hazırlanan bir elbisenin tamamlanmasının bazen 10 gün sürdüğünü, oysa konfeksiyonun aynı sürede 10 bin adede ulaşabildiğini vurgulayarak sektördeki makineleşmenin ustaların önünü kapattığını anlatıyor.

Canpolat, mesleğin kendisi ve ailesi için kazanç sağladığını, çocuklarını büyütüp okuttuğunu belirtiyor. Ancak eğitim sistemindeki değişiklikler nedeniyle çıraklık kültürünün zayıfladığını, 'ilköğretimin 8 yıl olmasıyla birlikte çırak olayı da bitti' sözleriyle özetliyor. Yetiştirdiği tek çırağın bugün terzilik yerine emlakçılık yapıyor olması, bu sanatın genç kuşaklara geçmemesinin somut bir örneği.

kitaplar, boş vakitler ve gelecek kaygısı:

Dükkanın bir bölümünü kitaplığa dönüştüren Canpolat, boş vakitlerinde düzenli olarak kitap okuyor. Her gün yaklaşık 50 sayfa okuyarak zihnini dinlendirdiğini ve bunun kendisine 'beyin jimnastiği' sağladığını söylüyor. Kitap okumanın, insanı farklı düşünürlerle buluşturduğunu ifade eden ustanın tavsiyesi basit: gençler okusun ve kendini geliştirsin.

Mesleğini sağlığı elverdiği sürece sürdürmek isteyen Canpolat, ustalık bilgisinin nesilden nesile aktarılmıyor olmasından duyduğu üzüntüyü de dile getiriyor. 'Bu işte doğduk bu işte büyüdük. Benden sonra bu meslek tarihin çöplüğüne gidecek' cümlesi, el işçiliğinin sürdürülebilirliği konusunda taşıdığı kaygıyı özetliyor.

Nezir Canpolat'ın öyküsü, el emeğinin ve kitapla beslenen kişisel bir disiplinin bir arada yaşatılmasına dair yerel bir örnek sunuyor; aynı zamanda zanaatın geleceğine dair soru işaretleri bırakıyor.

NEZİR CANPOLAT, "OKUMAK İNSANIN İÇİNDEN GELMELİ, ZORLA KİTAP OKUYAMAZSIN. GENÇLERE DE KİTAP OKUMASINI ÖNERİRİM. SANAT VE ZANAAT TEKNOLOJİNİN GELİŞMESİYLE BİRLİKTE MAKİNELEŞTİĞİ İÇİN BİTTİ. TÜM GENÇLER, OKUSUN VE KENDİNİ GELİŞTİRSİN" DİYE KONUŞTU.