karabük'te topraksız safran üretimi:
"Dünyanın en pahalı baharatı" olarak bilinen safran, parlak koyu kırmızı renkteki üç parçalı tepecikleri ve kendine has aroma özellikleriyle coğrafi işaret tesciline sahip. Çiçeğin yalnızca dişi organının kırmızı ipliksi bölümlerinden elde edilen bu baharat; yemeklerden tatlılara, lokumdan kozmetik ve ilaç sanayisine kadar geniş bir kullanım alanına sahip.
Karabük merkeze bağlı Bulak köyünde kurulan yeni tesiste safran yetiştiriciliği geleneksel yöntemlerin yanında topraksız dikey tarım sistemiyle yürütülüyor. Üç ortağın ortak girişimiyle hayata geçirilen tesiste kontrollü bir ortamda, mevsim ve dış iklim koşullarından bağımsız üretim hedefleniyor.
tesisin kapasitesi ve üretim düzeni:
Girişimcilerden Murat Yetişir'in aktardığına göre tesiste şu an 20 bin soğan ile üretim yapılıyor; sistemin maksimum kapasitesi ise 27 bin soğan. Soğanların büyük çoğunluğundan verim alındığı, çiçeklerin günlük olarak toplandığı belirtiliyor. Üretimin sürekliliği, mevsimsel dalgalanmalardan bağımsız olmasının sağladığı avantajla birlikte öne çıkıyor.
Topraksız yöntem; soğanın plastik kaplara yerleştirilmesi ve günlük çiçek toplama dışında üretim sürecini büyük oranda otomatize ediyor. Bu sayede toprak sürme, yabani otlarla uğraşma gibi işlemler ortadan kalkıyor ve işçilik azaltılıyor. Ortaklardan Abdullah Hastürk, sistem sayesinde üretimin daha akıcı ve maliyetlerin daha düşük olduğunu vurguluyor.
otomasyon, sensörler ve iklim kontrolü:
Tesis, sıcaklık, ışık, karbondioksit ve nem gibi parametrelerin kontrollü tutulduğu bir ortam sunuyor. Kurulan otomasyon sistemi ve dört sensör sayesinde hem karbondioksit hem nem seviyeleri izleniyor; belirlenen eşikler aşıldığında sistem otomatik müdahale ediyor. Uzaktan kumanda edilebilen düzenek ve sanayi tipi klima ile iç ortam dengeli bir şekilde sağlanıyor.
Ortaklar, topraksız dikey tarımın sadece üretim verimliliğini artırmakla kalmayıp işçilik yoğunluğunu da azalttığını, böylece tek elden yönetimle sürdürülebilir bir işletme modeli kurabildiklerini aktarıyor.
pazarlama, kalite ve fiyat beklentileri:
Ortaklardan Mehmet Hastürk, safranın parçalarına göre farklı pazar kullanımları olduğuna dikkat çekiyor: tepecik kısmının lokum üreticileri tarafından değerlendirilebileceğini, asıl stigma kısmının ise İstanbul ve Ankara'daki büyük otellerin mutfaklarında kullanıldığını belirtiyor. Bu alandaki şeflerle irtibat kurma çabaları sürüyor ve kalite tahlilleri için yurt dışından referanslar alındıktan sonra tahlil sürecine gönderim yapılacağı ifade ediliyor.
Ürünlerin sertifikalandırılması için ABD'ye gönderilecek analizler tamamlandığında, elde edilecek belgeyle birlikte fiyatın bin 400 lira civarına kadar çıkabileceği öngörülüyor. Ortaklar ayrıca tesisi gelecek yıl daha da büyütmeyi planladıklarını belirtiyorlar.
Topraksız dikey tarım yaklaşımı, Karabük'te safran üretiminde iklim bağımlılığını azaltırken maliyet ve işçilik avantajı sağlıyor; kalite odaklı pazarlama ve sertifikasyon adımları ise ürünün değerini artırma hedefi taşıyor.
Safran üretiminde yeni dönem
Henüz yorum yapılmamış
Bu içerik hakkında ilk yorumu siz yapın!