Sabiha Gökçen'in görünmeyen mimarı: 18 yılını havalimanına adayan mühendis

Meltem Şahin'in 18 yıllık yolculuğu:

İstanbul Sabiha Gökçen (ISG) Uluslararası Havalimanı, 'Havacılıkta Sınır Tanımayan Kadınlar' belgesel serisinin yeni bölümünde havacılıkta iz bırakan kadınlardan İnşaat Mühendisi Meltem Şahin'in hikâyesini ekranlara taşıdı. 2008'de bugün T1 olarak anılan ilk terminalde göreve başlayan Şahin, 18 yıllık kariyeri boyunca havalimanının farklı noktalarında bakım, onarım ve projelerde aktif rol aldı ve havalimanının bugünkü yapısında emeğinin izlerini bıraktı.

Havalimanının görünmeyen yüzünde sorumluluklar:

Şahin, yaklaşık 240 bin metrekarelik alanda yürütülen bakım, onarım ve proje çalışmalarını koordine eden teknik ekiplerden biri olarak, havalimanı operasyonlarının yolcuların fark etmediği ancak seyahat deneyiminin kesintisiz sürmesi için kritik olan yönlerini yönetiyor. Günlerini ekip planlaması, hızlı karar alma ve oluşan sorunlara en kısa sürede çözüm üretme üzerine kurduklarını belirtiyor. Nitelikli koordinasyonun, teknik ekiplerin temel görevi olduğunu şu sözlerle özetliyor: 'Güçlü koordinasyon sağlamak, hızlı karar almak ve sorunlara mümkün olan en kısa sürede çözüm üretmek.'

Teknik, apron ve mühendislik sahalarının geleneksel olarak erkek egemen alanlar olduğu vurgusunu yapan Şahin, yöneticileri ve çalışma arkadaşlarının desteğinin kariyerinde belirleyici olduğunu söylüyor; uzun yıllar aynı disiplin ve sorumluluk anlayışıyla çalışmanın oluşturduğu güvenin en önemli kazanımlardan biri olduğuna dikkat çekiyor.

Metro bağlantısından Bus Gate projesine somut katkılar:

Şahin'in kariyerindeki dönüm noktalarından biri, havalimanının metro hattının terminalle buluştuğu ilk bağlantı alanının hazırlanmasında üstlendiği görev oldu. Metronun havalimanına erişimini sağlayan bu çalışmanın, yolcuların terminale daha hızlı ve konforlu ulaşmasına doğrudan katkı sunduğunu aktarıyor. Buna ek olarak COVID-19 sonrası yoğunluğun arttığı dönemde hayata geçirilen Bus Gate Genişleme Projesini de önemli bir proje olarak nitelendiriyor; bu projenin, kapılara yanaşan uçakların yaklaşık 30 dakika sonra yeniden yolcu alımına fırsat vermeyi mümkün kıldığını belirtiyor.

Şahin, bu projeleri tanımlarken ortak vizyonlarını şu şekilde özetliyor: 'Temel vizyonumuz, yolcularımızın havalimanından geçerken edindikleri ilk izlenimi güzelleştirmek ve havalimanımızla ilgili olumlu duygular hissetmelerini sağlamaktı.' Yaptıkları her çalışmanın yolcu konforunu iyileştirmeye odaklandığını vurguluyor.

İşin rutini ve kişisel bağ:

Şahin, havalimanının 7 gün 24 saat yaşayan dinamizmiyle kendi karakterinin örtüştüğünü ve buranın kendisi için 'ikinci ev' hâline geldiğini dile getiriyor. 'Burası sürekli hareketliliğin olduğu, yolcuların hızla gelip geçtiği çok dinamik bir yer. Ben de hareket hâlinde olmayı, sorunları çözmeyi ve aktif çalışmayı seven bir insanım' diyerek mesleki bağlılığını anlatıyor. Uzun yıllar birlikte çalıştığı arkadaşlarının zamanla ailesi gibi olduğunu ve onların yalnızca çalışma arkadaşı değil, aynı zamanda yolculuğunda yoldaşlık eden insanlar haline geldiğini ekliyor.

Şahin, geriye dönüp baktığında yaptıkları çalışmalarla Sabiha Gökçen'in izinden gittiğini hissettiğini ve bu durumdan büyük gurur duyduğunu ifade ediyor. Havalimanında ellerinin değmediği, emeğinin geçmediği bir yer kalmadığını söyleyerek kurumla kurduğu güçlü bağı özetliyor.

Genç kadınlara bırakılan mesaj:

İnşaat mühendisliği ve havalimanı teknik operasyonları gibi alanlarda kariyer hedefleyen genç kadınlara seslenen Şahin, kendi deneyiminden hareketle temel öğüdünü cesaret, azim, kararlılık ve özgüven olarak özetliyor. 'Hiçbir zaman cesaretinizi kaybetmeyin' diyerek genç meslektaşlarına çalışma hayatında kalıcı eserler bırakmaları için motivasyon veriyor. Kendi kariyerinin en önemli kazanımı olarak ise disiplin, sorumluluk ve ekip içinde güven oluşturmayı gösteriyor.

Şahin, eğer kariyerine yeniden başlama imkânı olsa yine Sabiha Gökçen Havalimanı'nda teknik bölümde çalışmayı tercih edeceğini belirtiyor: 'Her gün çözülmesi gereken yeni sorunların bulunduğu dinamik bir çalışma alanı ve buranın yapısı benim karakterime çok uygun. İnsanların farkına varmadıkları anlarda onların konforunu artırdığımızı bilmek benim için çok önemli.' Bu cümleler, onun mesleğe ve kurumuna duyduğu bağlılığı özetliyor.

Meltem Şahin'in hikâyesi, bir havalimanının yıllar içindeki fiziksel ve işletme odaklı dönüşümüne tanıklık etmenin ötesinde, bu dönüşümün her aşamasına emeğiyle dokunan bir kadının kariyer yolculuğunu gözler önüne seriyor. Eski terminal binasından metro bağlantısına, apron sahasından yolcu deneyimini iyileştiren projelere kadar uzanan süreç, 'Havacılıkta Sınır Tanımayan Kadınlar' serisinin temel mesajını tekrar ediyor: cesaretin, emeğin ve kararlılığın olduğu yerde sınırlar ortadan kalkıyor.

İSTANBUL SABİHA GÖKÇEN (ISG) ULUSLARARASI HAVALİMANI HAVACILIK SEKTÖRÜNDE İZ BIRAKAN KADINLARIN HİKÂYELERİNİ GÖRÜNÜR KILMAYA DEVAM EDİYOR. "HAVACILIKTA SINIR TANIMAYAN KADINLAR" BELGESEL SERİSİNİN YENİ BÖLÜMÜNDE, 18 YILDIR HAVALİMANININ TEKNİK DİREKTÖRLÜĞÜ BÜNYESİNDE GÖREV YAPAN İNŞAAT MÜHENDİSİ MELTEM ŞAHİN'İN İLHAM VEREN KARİYER YOLCULUĞU EKRANLARA TAŞINIYOR.