30 Ekim 2020’nin izleri
30 Ekim 2020’de İzmir’i sarsan deprem, İzmir Büyükşehir Belediyesi itfaiye personelinin hafızasında hem kurtarılanların sevincini hem de yıkımın acısını canlı tutuyor. Kendi ailelerini düşündükleri anlarda bile göreve koşan ekipler, enkazda zamana karşı verdiği mücadelede unutulmaz anlar yaşadı. Ulaş Eşbah, Murat Ataman, Mesut Yelekçi, Hüseyin Çağdaş Özbek ve ekip arkadaşlarının anlattıkları, o günün hem insanî hem mesleki boyutunu ortaya koyuyor.
Umut’un çıkarılışı:
Bayraklı Manavkuyu’daki Egemen Apartmanı enkazından kurtarılan 17 yaşındaki Umut, ekipler için simgesel bir an oldu. İtfaiye Çavuşu Murat Ataman dizlerinin altı enkazda kalan gence ulaşırken, mutfakla koridor arasındaki dar alanda güçlükle çalıştıklarını aktarıyor. Ataman, çalışmanın "iğneyle kuyu kazmak" gibi olduğunu, üzerlerinde ağır eşyalar varken artçı sarsıntı riskinin de bulunduğunu belirtiyor. Yaklaşık bir saat süren uğraş sonunda Umut’un sağ çıkarılması ekiplerde büyük bir sevinç ve gurur oluşturdu; anının en önemli boyutlarından biri, genç kurtarıldığında annesinin yaşadığı rahatlama oldu.
Aileleri geride bırakıp göreve:
Göreve koşarken ailelerini geride bırakmak birçok itfaiyecinin ortak hissiydi. 14 yıllık itfaiyeci Mesut Yelekçi, hamile eşini ve iki yaşındaki kızını evde bırakarak enkaz çalışmalarına katıldığını, Umut’un çıkarılmasının ardından ekipçe duygusal anlar yaşadıklarını anlatıyor. 18 yıllık itfaiyeci Ulaş Eşbah için de bu görev ilk deprem müdahalesiydi ve kurtarılan Umut, ekibe umut vermiş; Eşbah, deprem sonrası uzun süre tetikte kaldığını ifade ediyor.
Hüseyin Çağdaş Özbek ise araç kullanırken bina çarpışmasını gördüğünü, önce eşinin yanına gidip sonra göreve döndüğünü aktarıyor. Bornova’daki Yılmaz Erbek Apartmanının zemin ve birinci katının çökmesiyle oluşan riskli alana giren Özbek, enkazdan 40’lı yaşlarda bir kadını kurtardı. O anları "korkuyu kırma" olarak tanımlayan Özbek, canlı ulaşılan her kişinin sağlık ekiplerine teslim edilmesinin verdiği gururu vurguluyor.
Enkazda umut ve acı birlikte:
Arama kurtarma çalışmalarında hem sevinçli hem de yürek burkan anlar yaşandı. İtfaiye eri Ömer Arifoğulları yangını söndürüp bir kadını sağ olarak kurtardıktan sonra Bayraklı’daki Yağcıoğlu Apartmanı enkazında bir anne ve küçük çocuğun cansız bedenine ulaştıklarını anlatıyor. Bu tür kayıplar, meslek hayatında derin izler bırakırken, ekiplerin duygusal yükünü de artırıyor.
Enkaz başında yakınlarının feryadı, bekleyişi ve çaresizliği itfaiyecilerin üzerinde silinmez etkiler bırakıyor. Arifoğulları’nın vurguladığı gibi, her büyük afette itfaiyeciler hem mesleki becerilerini hem de duygusal dayanıklılıklarını sınayan anlar yaşıyor; çoğu zaman orada bir parça bırakıyorlar. Altı yıl sonra bile bu anılar, kurtarma çalışmalarının hem insani hem mesleki boyutunu hatırlatmaya devam ediyor.
2020 YILINDA MEYDANA GELEN İZMİR DEPREMİNİN ÜZERİNDEN ALTI YIL GEÇSE DE İTFAİYE PERSONELİNİN HAFIZASINDA ENKAZDAN KURTARILAN CANLARIN SEVİNCİ, KAYIPLARIN ACISI VE YAŞADIKLARI ZORLU ANLAR TAZELİĞİNİ KORUYOR.
Henüz yorum yapılmamış
Bu içerik hakkında ilk yorumu siz yapın!