Bir yurt arayışından kültür hazinesine: Altay Köyü

Köken ve göçün yolculuğu:

Doğu Türkistan’dan 1939 yılında başlayan göç, zorlu coğrafyalardan geçen aileleri Türkiye’ye ulaştırdı. Bugün Niğde’nin Ulukışla ilçesinde yer alan Altay Köyü, bu yolculuğun yaşayan hatırası olarak öne çıkıyor. Köyün adı, geldikleri coğrafyanın Altay Dağları’nı andırması nedeniyle konuldu; yerleşim, geleneksel bağlarını koruyarak yeni bir kimlik kazandı.

Altay Köyü Dernek Başkanı Mustafa Özdemir göçün zorluklarını şöyle anlatıyor: "Çok zorlu bir yolculuk. Bizim şu anda teknolojik aletlerle bile yapamayacağımız yolculuğu onlar atlarla, develerle ve yayan olarak yapmışlar. Pakistan’a ulaşmışlar ve 12 sene orada kalmışlar." Ailelerin Türkiye’ye kabulü ise Adnan Menderes hükümeti döneminde, 1952 başvuruları sonrasında gerçekleşti; köydeki yerleşim 1955 yılında tamamlandı.

Geleneklerin korunması ve günlük hayat:

Altay Köyü, sadece bir yerleşim değil; nesiller boyunca aktarılan geleneklerin sürdüğü bir kültür merkezi gibidir. Köyde otağ çadırları, atlı sporlar ve okçuluk gibi geleneksel uygulamalar canlı tutuluyor. Ziyaretçilere sunulan yöresel lezzetler ve törenler, göçün hatırasını günlük yaşama taşıyan unsurlar arasında yer alıyor.

Başkan Özdemir, kuşaklar arası aktarımın önemine vurgu yapıyor: "Biz birinci nesli birebir gördük. Büyüklerimiz Kazakça konuşurdu. Biz de onlardan Kazakçayı, örf ve adetlerimizi öğrendik. Şimdi mümkün olduğunca yeni nesillere öğretmeye çalışıyoruz. Dedelerimizden gördüklerimizi çocuklarımıza aktarıyoruz. Oturma düzenlerindeki hiyerarşiye kadar geleneklerimizi yaşatmaya gayret ediyoruz."

Altay Köyü, geçmişin izlerini korurken aynı zamanda Türkiye’nin dört bir yanından gelen ziyaretçileri ağırlıyor. Köy, göç hikayesinin somut bir belgesi olarak yerel yaşamı, törenleri ve sporları aracılığıyla kültürel mirası geleceğe taşıyor.

Doğu Türkistan'dan Niğde'ye uzanan göçün yaşayan mirası: Altay Köyü