Erzincan'da tarladan değirmene buğday yolculuğu ve kış hazırlığı

Erzincan'da tarladan değirmene buğday yolculuğu ve kış hazırlığı

Erzincan'da hasadı yapılan buğday, köylülerin geleneksel yöntemleriyle tarladan sofraya gelene dek birçok aşamadan geçiriliyor. Çiftçiler mahsulü önce akarsularda yıkıyor, güneşte kurutuyor, elekten geçiriyor ve son aşamada değirmene götürerek una dönüştürüyorlar.

hasattan yıkamaya ve kurutmaya:

Geçimlerini çiftçilikle sağlayan üreticiler, kışlık ihtiyaçları olan un ve bulgur hazırlıklarını omuz omuza sürdürüyor. Hasat sonrası buğdaylar, köy yakınlarındaki derelerde yıkanıp güneşte kurutuluyor. Ardından elle veya elekle ayıklama işlemi yapılıyor; bu sayede yemeklik ve ekmek pişirimi için gerekli temizliğe ulaşılıyor.

Mehmet Aykut, "Rüzgarın yardımıyla buğday arasındaki otlar daha güzel ayıklanıyor. Buğdayımızın belli bir miktarını tohumluk olarak ayırıyoruz. Geri kalan kısmını da değirmene götürüp ihtiyaçlarımızı karşılamak için una dönüştürüyoruz. Kış için hazırlık yapıyoruz. İhtiyaç durumunda da 10-20 teneke kaynatıp bulgur yapıyoruz. Unu da tandır ekmeği yapmak için hazırda bulunduruyoruz" dedi.

değirmende öğütülme ve geleneksel kullanım:

Çiftçiler, kurutma ve elemeden sonra ürünlerini değirmene veriyor. Değirmende, buğdayın içindeki taşlar ayrılıyor ve un haline getiriliyor; aynı tesislerde bulgur üretimi de yapılıyor. Toplam süreç genellikle 2-3 günlük aşamalardan oluşuyor.

Aykut, geleneklerini ve ihtiyaç miktarlarını şöyle özetledi: "Bu bizim bir geleneğimiz. Her sene devam ettiriyoruz. 6 nüfuslu bir aileyiz, onun için bize 30 teneke buğday yetiyor. Dışarıdan gelen misafirlerimiz olduğu zaman 50 teneke un da bize yetmiyor. Tandır ekmeği daha güzel ve maliyeti de daha düşük. Bunları göz önünde bulundurduğumuz zaman un tüketmek daha mantıklı geliyor".

Bu uygulamalar, Erzincan'daki köy topluluklarında hem ekonomik hem de kültürel bir rol oynuyor; aileler her yıl aynı ritüeli sürdürerek kışa hazırlık yapıyor.

BUĞDAYIN TARLADAN DEĞİRMENE YOLCULUĞU